Een overspannen kleuter, echt?

Deze keer mag ik op bezoek komen bij een bijna twee jarige fries met ernstig bijt gedrag. Raar dacht ik nog, zal misschien zo uit het land komen en dominant zijn? Maar niets is minder waar. De merrie stond hoog op de benen en had een lange, slanke zwanenhals, ‘het nieuwe fokken’, zeg maar. Ze is totaal de kluts kwijt.

Ik kijk verbijsterd naar dit jonge paard die alleen maar, bij het hysterische af, kan roepen: “Ik weet het niet meer, ik weet het niet meer!”  De wanhoop die zij mij laat voelen, vliegt me aan. Ze is druk en agressief en vliegt in het begin alle kanten op. Verbouwereerd neem ik haar gevoel waar en kijk ik op afstand naar haar. Wat is hier toch aan de hand? Kan een bijna 2-jarige al zo overspannen zijn? 

Het kan blijkbaar, als er een aantal elementen helemaal niet fijn samengaan. Op het eerste gezicht lijkt deze dame aan de buitenkant op een moderne fries, koudbloed dus, zou je zeggen. Zo voelt zij helemaal niet aan, zij heeft meer weg van een hoog in het bloed staande warmbloed die in de toekomst moet gaan presteren in de dressuur. Haar lijf is handig, ze danst nu al prachtig op de plaats. Vreselijk snel is zij ook. 

De pensionhouder, een uiterst kalme man, kan haar wat laten rondstappen door de buitenbak. Nadat de rust een beetje is weergekeerd, mag ik met mijn handen contact maken met deze merrie en kijken wat er komt. Ze blijkt zeer intelligent, niet alleen fysiek maar ook mentaal al ondanks haar leeftijd. Ze is eigenlijk zo hoogbegaafd dat zij qua mentaal ‘bevattingsvermogen’, de andere volwassen paarden al overstijgt. Op een Andalusiër op stal na. 

Hierdoor vindt zij geen aansluiting met de andere paarden in de kudde, en kan ze hen al overmeesteren. Niet vanwege dominantie maar door haar mentale overwicht. De meneer die wel redelijk kalm door de bak met haar kan lopen, weet me te vertellen dat de vader geen gemakkelijke was. 
De eigenaresse heeft haar direct van de fokker gekocht. De merrie zegt: “Ik weet meer (van het leven) dan zij!” Daarmee kan ik voelen dat de huidige eigenaresse het heel moeilijk haar paard leiding zal kunnen geven. Want deze tweejarige heeft het leven al beter door. Ongelofelijk! 

Dit, moet ik zeggen, heb ik ook nog niet eerder gezien. Na een klein tijdje, wordt het contact beter, de merrie blijkt ook zeer sensitief. Zij speurt de geringste intentie van een mens of ander paard in de allerkleinste gedachten of gevoel al af! Hoogbegaafd en hoogsensitief, dat is niet makkelijk. Maar ook ze is nog maar twee jaar en daarmee nog een jong ‘kind’. 
Ze vertelt mij: “Ik weet het allemaal niet meer, ik weet het allemaal niet meer, ik krijg van niemand leiding en heb aan niemand een voorbeeld.” Er komt een groot verdriet van eenzaamheid boven. Ik heb met haar te doen. De combinatie van jong, onervaren, hoogbegaafd, hoogsensitief, nooit in handen geweest van mensen, geen opvoeding genoten tot zo ver en geen aansluiting kunnen vinden bij de andere ‘dommere’ paarden. Het is veel. Dit bijzondere paard is hartstikke overspannen. 

Ik stel voor om haar nu iedere dag, samen met de pensionhouder, (of een andere duidelijke maar vriendelijke instructeur) in de hand te nemen. Licht werk als netjes mee wandelen, over een balkje stappen in de bak, over het erf, en later langs de weg en freestyle oefeningen. Maar alles in kleine stapjes. Geef haar leiding en geestelijke arbeid. Minder brok, want ze kreeg erg veel, meer buikvulling voor de geruststelling. En voor nu misschien magnesium voor ontspanning in het lichaam.
Mocht dat onvoldoende baten, haal er dan een dierhomeopaat bij, verzoek ik de eigenaresse vriendelijk doch dringend. Dat belooft zij!

Persoonlijk vind ik het jammer dat er zo extreem sensibele paarden worden gefokt, nu ook al bij friezen. Want wees eerlijk, er zijn maar weinig mensen die daar correct, duidelijk en vriendelijk mee om kunnen gaan. Zelf zou ik ook te soft zijn om deze merrie goed op te voeden. Maar wat rest dan? Veelal degenen die het met donder en geweld gaan proberen.
Gelukkig geeft deze eigenaresse haar paard een heel eerlijke kans! 

---