De Heldere Kijk
  • Over De Heldere Kijk
    • Psyche vh Paard
    • Wie is...
    • Hoe werkt het?
    • Recensies
  • holistische medium diensten
  • Blog
  • Podcast
  • Agenda
  • Contact
  • Over De Heldere Kijk
    • Psyche vh Paard
    • Wie is...
    • Hoe werkt het?
    • Recensies
  • holistische medium diensten
  • Blog
  • Podcast
  • Agenda
  • Contact
Search by typing & pressing enter

YOUR CART

Blog Het belang van socialisatie
Het begon eigenlijk al bij de conceptie. De merrie had het zwaar. Fysiek in de sport hard moeten werken. En bij het ouder worden “moest” er een veulentje gefokt worden. Want de merrie had een goed papier en met veulen gaf ze nog rendement.
Dat veulentje heet George en is nu een volwassen paard dat ook erg hard heeft moeten werken binnen de sport. Te hard bijna. Nu is hij terecht gekomen bij een particulier waar hij niet meer zo hoeft te presteren, gelukkig. Echter zitten zij met problemen met het buiten zetten van George. Hij past niet in de kudde.
Het lijkt er op dat hij extreme verlatingsangst heeft en niet alleen op stal kan staan. “hij schreeuwt de hele boel bij elkaar én breekt de tent af, zo gezegd. Echter zet je hem bij de kudde zodat hij fijn tussen de andere paarden is, dan maakt hij het leven van de anderen zuur. Hij jaagt, doet lelijk en gevaarlijk.
In dit geval zijn dit geen tekenen van dominantie en er zijn ook geen tekenen van dat George een klophengst zou zijn. Maar het blijkt een algehele staat van paniek en het absoluut niet weten “hoe functioneer je in een kudde”.
Er is iets met zijn moeder gebeurt en hij is nog veulen. Hij weet het zelf ook niet meer goed maar het gevoel dat hij afgeeft is dat zijn moeder ineens weg was. En hij te jong! Hij heeft een lange periode in het opgroeien alleen gestaan en dat geeft toch verstoringen in de socialisatie. In paardentaal je verhouden tot de kudde is te weinig aangeleerd.
Dus eigenlijk schreeuwt dit paard zowel op stal als in de kudde “whaa blijf bij mij, ik wil contact, en ga niet bij me weg”! Gelukkig gaat het op de weide met een draad ertussen wel goed. Echter is dit in het houden van de paarden praktisch niet altijd even goed te managen.
Wat bij mensen prenatale programmering heet, en wetenschappelijk is onderzocht en bewezen, geldt eigenlijk ook voor zoogdieren. Niet dat ik een wetenschapper ben, maar ik krijg deze informatie door van het paard zelf. Paarden kunnen soms verrassend veel vertellen over hun moeder.
De programmering komt in een verandering van structuur in het organisme door een prikkel of negatieve invloed (bijvoorbeeld moeder heeft te kort aan eten). De wisselwerking tussen het embryo en de omgeving vindt plaats in de zin van consumeren van informatie. Voor de geboorte wordt het lichaam van het veulentje voortdurend geïnformeerd of het in gevaar is of veilig.
De omgevingsfactoren in de baarmoeder zoals voeding, stress, pijnen, eenzame opsluiting en zelfs of het oké is in de wereld, veroorzaken een redelijk voorspelbare reactie later.
Het veulen bereidt zich voor op het leven waarin hij geboren gaat worden.  Nu had George het over vele koliek achtige buikpijnen die zijn moeder had. Wanneer de merrie veel darmklachten en buikpijnen heeft gehad tijdens de dracht, zat zij in de overleving. En met het oog op overleven, is een dracht niet “handig”/veilig. Los van de socialisatie die te eenzaam was voor George, kan dit extra paniek door gevoel van onveiligheid geven. Als het gaat om functioneren in kuddeverband of alleen op stal staan heeft George heeft een inprent waar hij 2-0 achter staat.




4/27/2021 0 Opmerkingen

Wanneer is het goed?

FotoFoto: Pixabay
 
Met enige regelmaat krijg ik de vraag; “ik heb een ouder paard”, maar twijfel over hoe hij zich voelt. Het zijn overigens niet altijd oudere paarden hoor. Het gaat ook wel om paarden die qua leeftijd niet oud zijn maar qua lijf en geest wel. De dood houdt nu eenmaal geen rekenschap met leeftijd. Vanuit mijn achtergrond in de rouw en verliesverwerking, in combinatie met de overlijdens van mijn eigen paarden, kan ik zeggen dat ik er veel over kan zeggen en duiden. 

​De merrie
Zo ook bij deze lieve schimmelmerrie. Ze is 22 en tot voor kort kon je haar dat zeker niet aanzien! Toch redelijk plots kijkt zij wat triest uit haar ogen. De eigenaar twijfelt over haar welzijn en ze vraagt mijn advies. Het is inderdaad heel erg “plots” gegaan, zeg ik, maar het past ook bij deze merrie. Vroeger was zij vlug met temperament, maar nu is zij ontzettend levensmoe en laat me voelen hoe ze zich voelt. 
Alle concentratie zit in haar hoofd, het voelt duizelig aan, wattig en met lichte hoofdpijn. Het lijkt wel alsof zij een hersenbloeding heeft gehad. Ze staat wankel en ze laat me een zwabberig gevoel op benen voelen. De hersenbloeding heeft haar coördinatie en evenwicht goed aangetast. Het voelt zwaar en ongecontroleerd als ze gaat bewegen en het kost moeite. Ze is doodmoe en zegt ”ik kan niet meer!” 
Hoewel dit een naar bericht is voor de eigenaar, is deze lieve merrie erg dankbaar dat haar eigenaar zo nauwkeurig is geweest om haar gevoel te laten verwoorden. Ze hebben het namelijk jaren heel erg goed gehad en wat veel paardeneigenaren niet weten is, dat óók paarden het moeilijk kunnen vinden om hun “baas” achter te laten. 
Ik kan mij nog altijd verwonderen en laten ontroeren hoe eindeloos de loyaliteit en liefde gaat van het paard naar de mens, als zij een goede, hechte band hebben! Dan  is vaak niet alleen de mens verdrietig maar ook het paard. De lieve schimmel geeft nog een expliciete boodschap door aan haar “baas”, waarbij de tranen vloeien. Een moment twijfel ik zelf of ik het goed doorgeef, waarop deze lieve merrie zegt. “je verwoordt het goed”. Niet veel later hoor ik haar proesten en komt er een gevoel van berusting. De boodschap die moest verteld is verteld! 
Ik wil mensen heel graag op het hart drukken dat niet alleen in het afscheidsproces dit voor de mens goed is, maar zeker ook voor hun geliefde paard! Die kan dan vredig gaan. In het geval van deze lieve merrie houdt het in dat ze wil gaan zoals zij is gekomen. Vlot en met temperament. Ze hoeft niet nog een hele zomer door, wat haar betreft. 
​

Foto
De ruin
Het andere paard, een Friese ruin, die nog helemaal niet zo oud was zei “ik kan je niet meer dragen, het wordt te zwaar”. Hij laat me voelen dat hij uit loyaliteit langer heeft doorgelopen dan goed voor hem was. Maar ook hier geldt, de band met zijn “baas” is hecht en liefdevol. Nu is een Fries ook een type ras waar je pijnsignalen lastig kan herkennen, maar dan nog heeft hij gruwelijk zijn best gedaan voor zijn baas, tegen beter weten in. Hij geeft me aan dat hij op is en versleten. Hij voelt heel oud aan, fysiek dan. Ik moet denken aan hoefkatrol, ontstekingen en artrose omdat ik beelden krijg van royale botwoekeringen. Hij heeft zere voeten zegt hij. De Fries herhaalt “ik kan niet meer, ik kan hem niet meer dragen.” Hij zou het in de geest wel willen hoor, want het is altijd een heel bereidwillig en arbeidsbereid paard geweest, maar zijn lijf is op. De uitslagen van de dierenarts waren niet best. Zeer ernstige artrose op meerdere plaatsen. Dit paard wil nog helemaal niet afscheid nemen van het leven en van zijn “baas”. Hij zou nog graag een poosje genieten van elkaars gezelschap en de aandacht. Zijn baas gaat daarvoor! ​

0 Opmerkingen

4/6/2021 0 Opmerkingen

Tenessee walking horse

Foto
In de ochtend rijd ik naar Zuid-Holland om naar een paard te gaan kijken met behoorlijk bijtgedrag. Het paard staat in de paddock buiten als ik aankom. Ik dacht, wat een mooie Palomino. De eigenaresse weet niet zo heel veel van het verleden van dit paard, maar ik krijg al direct een landkaart met veel zee in beeld.
Dit paard komt uit Amerika, zeg ik en het was de bedoeling dat hij een goede dekhengst zou worden. Ergens is dat niet gelukt, zijn carrière als dekhengst. Hij was al wat ouder toen hij naar Nederland kwam, in de zin van hij was onder het zadel en had ook daar al een carrière in het koeien drijven en ook dat is niet uit de verf gekomen zoals de mensen het wilden.
Door een groot ongeluk met een metalen hek, heeft Palomino zijn rechter achterbeen flink bezeerd en zijn staart gebroken! Met het been is het uiteindelijk goed gekomen, maar de gebroken staart hangt als verlamd aan Palomino. Dat is dan ook de reden van verkoop geweest.
De eigenaresse weet niet of dit paard uit Amerika komt, maar ze weet wel dat hij in Zeeland heeft gestaan en daar als dekhengst heeft moeten “werken”. En inderdaad bleek hij niet vruchtbaar genoeg. “Hij heeft een gebroken staart,” zegt zij. Het is een Tennessee walking horse. Ik ben blij verrast, ik heb nog geen Tennessee walking horse mogen behandelen en zover ik weet zijn er niet zo veel van in Nederland. 

Na zijn mislukte (naar maatstaven van de mens dan) carrière is Palomino via via en de handel bij een particuliere vrouw gekomen die hem eigenlijk niet kon onderhouden. Palomino stond jarenlang veel op stal en kreeg te weinig hooi. Door verveling, maar zeker ook door honger en buikpijn is hij gaan bijten om zijn frustraties te uiten en te tonen.
Sommige mensen werden zelfs bang voor hem, behalve de eigenaresse, zij zag er gelukkig heil in. Een zeer lange periode van zijn leven heeft Palomino structureel erge honger en maag- en buikpijnen gekend.
Het is een trauma geworden en hij laat me voelen, in een fractie maar, hoe zeer zijn buik heeft gedaan! Hij is zichzelf gaan bijten, happend in zijn buik om van de pijn af te komen.
Palomino werd zeer depressief en beet zichzelf, automutilatie noem je dat bij mensen. Daar komt zijn bijtgedrag vandaan en op dit trauma is absoluut 
healing nodig zeg ik tegen de eigenaresse.Na al die jaren is het paard nog somber en gelaten, omdat dit verhaal verteld moest worden en het ”licht” op moet schijnen, om een begin van healing te kunnen bewerkstelligen voor dit paard.
Dit paard heeft veel gezien van de mensheid en de wereld en gaat er gelaten met veel verdriet mee om. Gelukkig heeft zijn huidige eigenaresse wel veel oog voor hem en ze zal hem extra royaal voeren, zodat hij nooit meer honger hoeft te hebben. Een start van zijn herstel is ingezet.
Later krijg ik terug, dat het bijten nu al vele malen minder is en hij ook veel tevredenen/blijer uit zijn ogen kijkt. Ik ben ontzettend opgelucht en blij voor dit mooie paard, Palomino! 



0 Opmerkingen

    RSS-feed

    Auteur

     ​Maandelijks verschijnen er twee verschillende blog updates op de website van de Heldere Kijk; één ‘Casus blog’ over een reading of healing van een paard, en een ‘Theorie blog’ waarin ik uitleg hoe het ‘lezen’ van paarden werkt. 

    Archieven

    Maart 2024
    Oktober 2023
    Juni 2023
    Augustus 2022
    Juli 2022
    Mei 2022
    September 2021
    Augustus 2021
    Juli 2021
    Juni 2021
    April 2021
    Maart 2021
    Februari 2021
    Januari 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Augustus 2020
    Juli 2020
    Juni 2020
    Mei 2020
    April 2020
    Maart 2020
    Februari 2020
    Januari 2020
    December 2019
    November 2019
    Oktober 2019
    September 2019
    Augustus 2019
    Juli 2019
    Juni 2019
    Mei 2019
    April 2019
    Maart 2019
    Februari 2019
    Januari 2019
    December 2018
    November 2018
    Oktober 2018
    September 2018
    Augustus 2018
    Juli 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    April 2018
    Maart 2018
    Februari 2018
    Januari 2018
    December 2017

    RSS-feed

Privacy Statement