Wanneer is het goed? Het bijzondere verhaal van een oude, Gelderse merrie

Ze zag er eigenlijk nog best heel goed uit. En zeker voor zón enorme leeftijd. De Gelderse 30 jarige merrie kijkt mij aan via een foto. De eigenaresse heeft mij gevraagd een foto reading te doen om te zien hoe het paard “erbij staat”. Om te horen hoe de merrie zelf haar oude dag ervaart.

Op het moment dat ik “in zoem” voel ik meteen vele oprispingen, maag zuur dat op boert. De maag is snel van steek met een te sterk maagzuur. Dan hoor ik haar zeggen, “We gaan nu hard achteruit”!  “Mijn tijdperk is voorbij”!  De merrie bedoeld daarmee dat haar taak, haar functie hier is volbracht.
Haar 2e chakra is naar achter geschoven, deze zit normaal ter hoogte van het SI-gewricht. Waarmee ze laat voelen dat haar levensenergie dalende is. Dan komt er plots een beeld van een stal die voor haar strammigheid nu te klein aan het worden is. Als je jong en lenig bent is de stal prima, maar deze merrie moet een soort van heen en weer huppen om weer in de benen te komen. Daardoor heeft meer ruimte nodig. Ze vindt de stal om in te gaan liggen nu best eng. Tijdens het lopen laat ze me voelen dat ze schommelt. Haar evenwicht begint te wankelen, haar coördinatie hapert. Hoewel je dat aan de buitenkant niet kan zien, klaagt de merrie erover dat ze haar temperatuur ook niet meer zo kan regelen en dat ze het vaak koud heeft. Ze vraagt om een dikke deken.

Als je de hele lijst aan kwalen zo leest, zou je kunnen denken dat de eigenaar dat zelf toch ook wel kan zien of bedenken. Maar dat is in het geval van deze merrie toch anders. Voor haar leeftijd ziet er namelijk nog heel goed uit. En als ik de echte leeftijd niet wist, zou ik haar zomaar 10 jaren jonger schatten. Wat ik hiermee maar wil aangeven dat het uiterlijk van het ouder wordende paard niet altijd zo duidelijk aangeeft of het nog goed gaat met het dier.
Ik vraag de Gelderse merrie wat zij wenst. Is het nu al genoeg? En daar krijg ik een verrassend helder antwoord op. Ze geniet nog erg van de vele weidegang en in het zonnetje staan dutten. Of lekker liggen in de zon. Het gezelschap met haar eigenaar en een fijne poetsbeurt is ook nog heel fijn. Hoewel zij achteruitgaat, is voor haar de tijd nog niet rijp. Ze wil nog wat genieten! Maar wanneer de strammigheid zo wordt dat ze geen zin meer heeft om op te staan, is voor haar het einde daar. “Zeg maar dat als ik blijf liggen dat, dat voor mijn baas het teken is dat ik niet meer wil. “Dat het dan goed is zo”!
​
Een half jaar later krijg ik van de eigenaar een terugkoppeling. De merrie heeft genoten van de poetsbeurten, haar veel ruimere box, de zon en haar deken. De merrie is inderdaad gaan liggen en wilde niet meer opstaan. Dat kon ze ook niet meer. Zij wilde ook geen hulp van een dierenarts, anders dan een slaap spuitje. De eigenaar heeft daar gehoor aan gegeven, en heeft haar laten gaan. 

---