Blog Archives

Blog Het belang van socialisatie
Het begon eigenlijk al bij de conceptie. De merrie had het zwaar. Fysiek in de sport hard moeten werken. En bij het ouder worden “moest” er een veulentje gefokt worden. Want de merrie had een goed papier en met veulen gaf ze nog rendement.
Dat veulentje heet George en is nu een volwassen paard dat ook erg hard heeft moeten werken binnen de sport. Te hard bijna. Nu is hij terecht gekomen bij een particulier waar hij niet meer zo hoeft te presteren, gelukkig. Echter zitten zij met problemen met het buiten zetten van George. Hij past niet in de kudde.
Het lijkt er op dat hij extreme verlatingsangst heeft en niet alleen op stal kan staan. “hij schreeuwt de hele boel bij elkaar én breekt de tent af, zo gezegd. Echter zet je hem bij de kudde zodat hij fijn tussen de andere paarden is, dan maakt hij het leven van de anderen zuur. Hij jaagt, doet lelijk en gevaarlijk.
In dit geval zijn dit geen tekenen van dominantie en er zijn ook geen tekenen van dat George een klophengst zou zijn. Maar het blijkt een algehele staat van paniek en het absoluut niet weten “hoe functioneer je in een kudde”.
Er is iets met zijn moeder gebeurt en hij is nog veulen. Hij weet het zelf ook niet meer goed maar het gevoel dat hij afgeeft is dat zijn moeder ineens weg was. En hij te jong! Hij heeft een lange periode in het opgroeien alleen gestaan en dat geeft toch verstoringen in de socialisatie. In paardentaal je verhouden tot de kudde is te weinig aangeleerd.
Dus eigenlijk schreeuwt dit paard zowel op stal als in de kudde “whaa blijf bij mij, ik wil contact, en ga niet bij me weg”! Gelukkig gaat het op de weide met een draad ertussen wel goed. Echter is dit in het houden van de paarden praktisch niet altijd even goed te managen.
Wat bij mensen prenatale programmering heet, en wetenschappelijk is onderzocht en bewezen, geldt eigenlijk ook voor zoogdieren. Niet dat ik een wetenschapper ben, maar ik krijg deze informatie door van het paard zelf. Paarden kunnen soms verrassend veel vertellen over hun moeder.
De programmering komt in een verandering van structuur in het organisme door een prikkel of negatieve invloed (bijvoorbeeld moeder heeft te kort aan eten). De wisselwerking tussen het embryo en de omgeving vindt plaats in de zin van consumeren van informatie. Voor de geboorte wordt het lichaam van het veulentje voortdurend geïnformeerd of het in gevaar is of veilig.
De omgevingsfactoren in de baarmoeder zoals voeding, stress, pijnen, eenzame opsluiting en zelfs of het oké is in de wereld, veroorzaken een redelijk voorspelbare reactie later.
Het veulen bereidt zich voor op het leven waarin hij geboren gaat worden. Nu had George het over vele koliek achtige buikpijnen die zijn moeder had. Wanneer de merrie veel darmklachten en buikpijnen heeft gehad tijdens de dracht, zat zij in de overleving. En met het oog op overleven, is een dracht niet “handig”/veilig. Los van de socialisatie die te eenzaam was voor George, kan dit extra paniek door gevoel van onveiligheid geven. Als het gaat om functioneren in kuddeverband of alleen op stal staan heeft George heeft een inprent waar hij 2-0 achter staat.

7/6/2020 0 Opmerkingen

Een zeer opgewekt, voormalig jachtpaard

Foto: Elien Smid via Pixabay

James – het paard – begint te vertellen. Hij krijgt tegenwoordig een superverzorging en is daar erg blij mee. Hij heeft in zijn leven nog nooit zo’n liefdevolle en goede verzorging gehad. Daarna zegt hij: "Kijk maar niet achterom." Een boodschap voor zijn baas. Ik ben door de eigenaar gevraagd om naar dit paard te kijken. Hij wil er graag achter komen wat James nog zou kunnen en willen. Ik krijg een beeld dat hij niet meer zo fanatiek de sport in kan als dat hij ooit deed. En dat hij gezellige buitenritjes ook helemaal oké gaat vinden!

James laat mij zijn karakter zien. Het paard heeft een grote bereidheid tot werken en is betrouwbaar. Het is een goede springer en daar is hij heel trots op. James is ook erg vriendelijk, hij heeft een enorm groot hart en is gul in het geven van liefde aan zijn ‘mens’. Het is een opmerkelijk opgeruimd en opgewekt paard. En hij laat me dankbaarheid zien als hij met een trots gevoel over zijn baas vertelt.

Ik vraag of hij pijn heeft. Zijn eigenaar wilde dit graag weten. James laat mij tot drie keer toe twee dingen tegelijk en door elkaar heen zien. Alsof dat met elkaar te maken heeft. Ik begrijp het niet direct en moet even zoeken met James. Hij voelt benauwd aan en zijn adem zit hoog. Hij maakt zich zorgen om zijn benauwdheid. Maar er is ook iets met zijn benen en dan vooral met rechtsvoor.

James is verkocht, omdat hij te veel zou struikelen en zijn werk niet meer aan kon. Hij laat me dingen zien; een soort cross, buiten in het bos. ‘Ik ben een goede springer.’ En dan laat hij me voelen. ‘Ik kan gruwelijk hard gaan.’ Daar is James trots op.

En dan volgt het beeld van rode jassen. Ik begrijp dat hij een jachtpaard is geweest en is verkocht met het verhaal dat hij iets te veel zou struikelen. Dat gebeurde vaak en hij moest dan ook heel hard hijgen. Hij was tijdens de jachten (naar verhouding) ook snel buiten adem. Voor het niveau dat gevraagd wordt bij de slipjachten was dat een serieus probleem. Hij had dan ook pijn. Of hij nu pijn heeft aan zijn voorbenen krijg ik niet helemaal duidelijk. Dit paard is nogal hard voor zichzelf.

Het is een trots en blij paard met wat beperkingen. Maar voor de recreatiesport is dat niet erg. Met de kanttekening dat hij het dus ietsjes rustiger aan moet doen. Hij wil vooral lol en plezier, en zegt dat zijn eigenaar dat vast niet zo’n probleem zal vinden. En hij lacht!

Deze blog is in december 2019 gepubliceerd op www.paardenplein.nl

0 Opmerkingen

YOUR CART

Een zeer opgewekt, voormalig jachtpaard

Auteur

Archieven