Een ongeluk zit in een klein hoekje

​Op een maandagochtend word ik gebeld door een eigenaar die erg ongerust is over zijn paard. De eigenaar hoopt dat ik geruststelling kan bieden. Het wordt een ‘acuut’ telefonisch consult, want de vooruitzichten lijken slecht.

Het weekend ervoor was het misgegaan tijdens een buitenrit. De eigenaar was samen zijn geliefde 5-jarige merrie en een groep andere ruiters op buitenrit. Door het lawaai van een (landbouw)machine in de verte schrok de merrie. Ze maakte ze een rare noodsprong en viel ongelukkig achterover. Na het opstaan bleek tot grote schrik van de eigenaar dat de merrie niet goed liep. Bij thuiskomst kon ze ook niet meer mesten en er werd besloten om de dierenarts erbij te halen. Deze had een verontrustende diagnose en dacht aan een beschadigde zenuw rond het bekken. Een verontrustend bericht. Het was nog maar de vraag of het goed zou komen. Te meer dat ze niet kon mesten en haar staart niet droeg.

Geen ongerust hart
De eigenaar vraagt mij of ik kan invoelen wat er aan de hand is. Via foto’s maak ik contact met het paard, zo kan ik doorgeven wat het paard zelf te zeggen heeft. Ondanks het verontrustende verhaal, krijg ik zelf geen ongerust hart - indien er iets echt ernstigs is, krijg ik meestal zelf een ongerust hart en hartkloppingen, maar dat was nu gelukkig niet het geval.
Ik maak contact met de jonge merrie en weet dat het allemaal goed gaat komen. Ze laat me het dakje van haar billen zien tot haar staart. Vanaf het dakje van haar billen krijg ik een denkbeeldig beeld van twee halve cirkels  naar haar staartwortel. Die plek is bont en blauw en gekneusd.

In gesprek met de merrie, die zelf heel erg geschrokken is van haar eigen actie, ‘zegt’ ze letterlijk: “Ik zal voortaan een stuk voorzichtiger zijn! Het was een beetje ‘aanstelleritis’ en overmoed om zo’n grote sprong te maken terwijl er niet zoveel aan de hand was.”
Ze ontdekte door de abrupte beweging dat haar lijf minder sterk is dan ze zelf dacht. Voordien was ze best stoer en vond zij zichzelf heel sterk. Dat is ze ook, maar haar stabiliteit is minder dan zij dacht. Voor haar is het een grote les. “Het was een domme actie”, laat ze zelf weten. Ze geeft me het gevoel dat haar reactie niet echt nodig was en dat ze dat ook niet snel weer zal doen. Het was vooral een puberale reactie.

Blauwe plekken
De merrie heeft pijn in het gebied van haar heupen richting haar lendenen. De spieren die de klap opvingen voelen ook beurs en blauw. Mesten doet door alle blauwe plekken en kneuzingen zeer. Ik adviseer de eigenaar om het paard geweekte bietenpulp te voeren om de darmen weer wat op gang te brengen en Arnica zalf op alle kneuzingen te smeren.

Voor de zekerheid laat de eigenaar ook een osteopaat komen. Na behandeling blijkt dat het met rust helemaal goed zal komen. De merrie zal vermoedelijk in het begin met rijden wat onzeker zijn, gewoon omdat ze wat te overmoedig is geweest bij dit ongeluk(je).

Na enkele dagen belt de eigenaar me op om te melden dat de merrie weer redelijk normaal loopt en kan mesten! Ook de dierenarts komt bij latere controle terug op de eerste diagnose, de blessure bleek gelukkig minder ernstig dan het op het eerste gezicht leek.

Deze blog is op 7 mei 2019 verschenen op www.paardenplein.nl

---