Geschikt of niet?

Deze keer mag ik met een staleigenaresse mee om te kijken of een paard geschikt is. Deze dame heeft een kleinschalige pensionstal en dito manege, gericht op centered riding. Het paard sprak haar erg aan, maar toch had ze wat bedenkingen en schakelde mijn hulp in. Zou het paard geschikt zijn of niet? 

De staleigenaresse heeft wel vaker een paard dat ‘opgeknapt’ moet worden, echter mag dat geen langdurig traject worden. In eerste instantie ben ik bang dat het paard niet inzetbaar is voor de manegelessen. De ruin laat me in het begin heel veel drukte voelen en ik heb het idee dat hij eerder manegepaard is geweest. Ik zie veel mensen, veel drukte en dat hij heel hard heeft moeten werken.
 
Uiteindelijk komt er een beeld binnen van veel handjes geklap! Het lijkt erop dat het paard van de markt komt, dat hij door iemand is ‘gered’. Hij laat me pijn voelen en een grote vermoeidheid. Pijn aan zijn oog. Het lijkt een soort staar, maar dat is het niet, het oog doet gewoon zeer! Het lijkt een ontsteking die veel (zenuw)pijnen geeft. Ik opper, om bij aanschaf, dat te laten onderzoeken door een dierenarts.
 
Hij zegt zelf: “Ik ben een aftands paard en ben gered van de slacht, omdat ze mijn kleurtje zo mooi vonden.” De ruin geeft me het gevoel dat de mensen die hem verkopen niet zo veel verstand hebben van paarden. Ze doen hem mooier voorkomen, dan hij momenteel fysiek is. 

Dan laat hij mij zijn karakter zien. Een buitengewoon lief en vriendelijk dier, dat enkele, niet te fanatieke lesjes,  op den duur wel aan kan. Hij is super met kleine kinderen en houdt van aandacht en vooral wortels! Dus is de vraag wat de eventuele nieuwe eigenaresse precies van hem verwacht.
 
Hij moet aansterken en op adem komen, en daarnaast moet het oog worden behandeld. Het mankement aan zijn rechterachterbeen lijkt op een oude blessure van vroeger; een gescheurde broekspier. Hij heeft ook voor de wagen gelopen, ik krijg namelijk het beeld van een been over het lamoen. Maar toen was hij nog jong en onbenullig. “Nu weet ik wel mezelf te sparen!” De pijn aan het rechterbeen komt extra op bij koud weer en nattigheid, want dan worden zijn spieren stram.  

Hij geeft aan: “Ik kan zo niet verder lopen (dat gaat over doorzetten en volhouden), ik moet op rust en van dat pijnlijke oog af.” Toch is het, zeker qua karakter, een gouden paardje! Maar je kan met hem zo maar eens een halfjaar onder de pannen zijn. De dame die mij heeft meegenomen geeft aan dat ze gaat nadenken over een eventuele aanschaf.

Deze blog is in februari 2020 verschenen op www.paardenplein.nl

---