Ik kies jou!

Blog Het belang van socialisatie
Het begon eigenlijk al bij de conceptie. De merrie had het zwaar. Fysiek in de sport hard moeten werken. En bij het ouder worden “moest” er een veulentje gefokt worden. Want de merrie had een goed papier en met veulen gaf ze nog rendement.
Dat veulentje heet George en is nu een volwassen paard dat ook erg hard heeft moeten werken binnen de sport. Te hard bijna. Nu is hij terecht gekomen bij een particulier waar hij niet meer zo hoeft te presteren, gelukkig. Echter zitten zij met problemen met het buiten zetten van George. Hij past niet in de kudde.
Het lijkt er op dat hij extreme verlatingsangst heeft en niet alleen op stal kan staan. “hij schreeuwt de hele boel bij elkaar én breekt de tent af, zo gezegd. Echter zet je hem bij de kudde zodat hij fijn tussen de andere paarden is, dan maakt hij het leven van de anderen zuur. Hij jaagt, doet lelijk en gevaarlijk.
In dit geval zijn dit geen tekenen van dominantie en er zijn ook geen tekenen van dat George een klophengst zou zijn. Maar het blijkt een algehele staat van paniek en het absoluut niet weten “hoe functioneer je in een kudde”.
Er is iets met zijn moeder gebeurt en hij is nog veulen. Hij weet het zelf ook niet meer goed maar het gevoel dat hij afgeeft is dat zijn moeder ineens weg was. En hij te jong! Hij heeft een lange periode in het opgroeien alleen gestaan en dat geeft toch verstoringen in de socialisatie. In paardentaal je verhouden tot de kudde is te weinig aangeleerd.
Dus eigenlijk schreeuwt dit paard zowel op stal als in de kudde “whaa blijf bij mij, ik wil contact, en ga niet bij me weg”! Gelukkig gaat het op de weide met een draad ertussen wel goed. Echter is dit in het houden van de paarden praktisch niet altijd even goed te managen.
Wat bij mensen prenatale programmering heet, en wetenschappelijk is onderzocht en bewezen, geldt eigenlijk ook voor zoogdieren. Niet dat ik een wetenschapper ben, maar ik krijg deze informatie door van het paard zelf. Paarden kunnen soms verrassend veel vertellen over hun moeder.
De programmering komt in een verandering van structuur in het organisme door een prikkel of negatieve invloed (bijvoorbeeld moeder heeft te kort aan eten). De wisselwerking tussen het embryo en de omgeving vindt plaats in de zin van consumeren van informatie. Voor de geboorte wordt het lichaam van het veulentje voortdurend geïnformeerd of het in gevaar is of veilig.
De omgevingsfactoren in de baarmoeder zoals voeding, stress, pijnen, eenzame opsluiting en zelfs of het oké is in de wereld, veroorzaken een redelijk voorspelbare reactie later.
Het veulen bereidt zich voor op het leven waarin hij geboren gaat worden. Nu had George het over vele koliek achtige buikpijnen die zijn moeder had. Wanneer de merrie veel darmklachten en buikpijnen heeft gehad tijdens de dracht, zat zij in de overleving. En met het oog op overleven, is een dracht niet “handig”/veilig. Los van de socialisatie die te eenzaam was voor George, kan dit extra paniek door gevoel van onveiligheid geven. Als het gaat om functioneren in kuddeverband of alleen op stal staan heeft George heeft een inprent waar hij 2-0 achter staat.

6/22/2019 0 Opmerkingen

Ik kies jou!

Famke gaat, maar voordat ze dat doet loopt ze nog even naar Lavinas, een PRE Andalusiër van negen jaar. Ze hinniken zacht naar elkaar en snuiven in elkaar neus. Even komt de gedachte op dat Famke mijn volgende paard heeft uitgezocht.

De eigenaresse zit met haar handen in het haar met deze zeer zenuwachtige merrie. Het grote probleem is opstappen en aanraken. We spreken af dat ik een paar weken zal kijken of ik wel contact kan maken met Lavinas. Wellicht dat ik haar daarna overneem. Het opstappen is inderdaad een flink probleem. Er is veel lef voor nodig. Het lijkt meer op rodeo dan dat het een schoonheidsprijs verdient. Dan op een ochtend tijdens het oefenen, doet Lavinas echt lelijk en dreigt me gericht te trappen.

Tja, wat nu? Ik zoek een fijn paard om mee buiten te rijden. Een eerlijk en betrouwbaar dier. Als ik een dag later op Equiday een bekende tegen het lijf loopt, vertelt die dame mij dat ze een poosje geleden een andalusische merrie heeft opgevangen om aan te sterken. De merrie, Abbygail, is nu te koop. “Eigenlijk wil ik graag dat zij naar jou gaat,” zegt de dame.

Abbygail is een merrie van zes jaar, ze komt uit Spanje en is nog maar kort onder het zadel. Ze is intussen goed aangesterkt en toont een zeer evenwichtig karakter. We spreken af dat ik kom kijken en gebeurt het.
Er is een half jaar lang niets met haar gedaan. Als het zadel erop ligt en ik wil opstappen, staat ze keurig stil te wachten. Ze is nuchter, eerlijk, vriendelijk en moedig. Abbygail gedraagt zich voorbeeldig en blaast me in mijn gezicht. We hebben een deal. Abbygail is dat fijne ‘buitenritten paard’ wat ik zoek.
En zo gebeurt het dat we afspreken dat ze op 4 mei op haar nieuwe locatie, hier bij mij in Lochem, wordt afgeleverd.

En Lavinas dan? De eigenaresse weet het niet meer, begrijpt haar paard niet en overweegt om haar de handel in te sturen. AUW.. dat doet zeer en ik maak me over deze beslissing ongerust. De zeer zenuwachtige Lavinas vindt niet zo gemakkelijk een goed huis. Ze is een binnenvetter, zeer gevoelig en gedijt alleen bij rust en regelmaat.

Omdat mijn paarden budget op is, mag ik Lavinas overnemen voor een habbekrats. Bij de handelaar zou ze er ook niet meer voor krijgen is de redenatie. Met een bonzend hart besluit ik het te doen. In de wetenschap dat zolang Lavinas van mij is, zij in goede handen is.

En zomaar ineens bezit ik twee prachtige Spaanse dames! Het voelt als een rijk bezit. Lavinas hoeft niet te verhuizen, die woont al op de mooie locatie in Lochem. Vanaf de dag dat Abbygail aankomt en de twee paarden elkaar in de weide ontmoeten, zijn zij direct al vriendinnen. Vanaf dag één lopen de dames samen op in de weide. “Tjee wat bijzonder,” zegt een stalgenoot, “alsof zij het weten dat ze bij elkaar horen en bij dezelfde eigenaar.”

En we gaan aan het werk. Abbygail ontpopt zich als een ware puber die nog wel het een ander uitprobeert. En Lavinas is vanaf het moment dat ze van mij werd, veranderd in positieve zin. Inmiddels kan ik opstappen, na een paar rondjes de spanning er uit te te laten lopen aan de longe.

En kwaad zijn, dat heeft ze nooit meer gedaan. Ik kies jou! Dat hebben deze beide dames dan ook gedaan.

Abbygail

0 Opmerkingen

YOUR CART

Ik kies jou!

Laat een antwoord achter.

Auteur

Archieven