Wat vindt mijn paard van zijn zadel?

Blog Het belang van socialisatie
Het begon eigenlijk al bij de conceptie. De merrie had het zwaar. Fysiek in de sport hard moeten werken. En bij het ouder worden “moest” er een veulentje gefokt worden. Want de merrie had een goed papier en met veulen gaf ze nog rendement.
Dat veulentje heet George en is nu een volwassen paard dat ook erg hard heeft moeten werken binnen de sport. Te hard bijna. Nu is hij terecht gekomen bij een particulier waar hij niet meer zo hoeft te presteren, gelukkig. Echter zitten zij met problemen met het buiten zetten van George. Hij past niet in de kudde.
Het lijkt er op dat hij extreme verlatingsangst heeft en niet alleen op stal kan staan. “hij schreeuwt de hele boel bij elkaar én breekt de tent af, zo gezegd. Echter zet je hem bij de kudde zodat hij fijn tussen de andere paarden is, dan maakt hij het leven van de anderen zuur. Hij jaagt, doet lelijk en gevaarlijk.
In dit geval zijn dit geen tekenen van dominantie en er zijn ook geen tekenen van dat George een klophengst zou zijn. Maar het blijkt een algehele staat van paniek en het absoluut niet weten “hoe functioneer je in een kudde”.
Er is iets met zijn moeder gebeurt en hij is nog veulen. Hij weet het zelf ook niet meer goed maar het gevoel dat hij afgeeft is dat zijn moeder ineens weg was. En hij te jong! Hij heeft een lange periode in het opgroeien alleen gestaan en dat geeft toch verstoringen in de socialisatie. In paardentaal je verhouden tot de kudde is te weinig aangeleerd.
Dus eigenlijk schreeuwt dit paard zowel op stal als in de kudde “whaa blijf bij mij, ik wil contact, en ga niet bij me weg”! Gelukkig gaat het op de weide met een draad ertussen wel goed. Echter is dit in het houden van de paarden praktisch niet altijd even goed te managen.
Wat bij mensen prenatale programmering heet, en wetenschappelijk is onderzocht en bewezen, geldt eigenlijk ook voor zoogdieren. Niet dat ik een wetenschapper ben, maar ik krijg deze informatie door van het paard zelf. Paarden kunnen soms verrassend veel vertellen over hun moeder.
De programmering komt in een verandering van structuur in het organisme door een prikkel of negatieve invloed (bijvoorbeeld moeder heeft te kort aan eten). De wisselwerking tussen het embryo en de omgeving vindt plaats in de zin van consumeren van informatie. Voor de geboorte wordt het lichaam van het veulentje voortdurend geïnformeerd of het in gevaar is of veilig.
De omgevingsfactoren in de baarmoeder zoals voeding, stress, pijnen, eenzame opsluiting en zelfs of het oké is in de wereld, veroorzaken een redelijk voorspelbare reactie later.
Het veulen bereidt zich voor op het leven waarin hij geboren gaat worden. Nu had George het over vele koliek achtige buikpijnen die zijn moeder had. Wanneer de merrie veel darmklachten en buikpijnen heeft gehad tijdens de dracht, zat zij in de overleving. En met het oog op overleven, is een dracht niet “handig”/veilig. Los van de socialisatie die te eenzaam was voor George, kan dit extra paniek door gevoel van onveiligheid geven. Als het gaat om functioneren in kuddeverband of alleen op stal staan heeft George heeft een inprent waar hij 2-0 achter staat.

9/19/2018 0 Opmerkingen

Wat vindt mijn paard van zijn zadel?

Onlangs kreeg ik vraag om te kijken naar een paard dat wordt bereden met verschillende soorten tuig. Wat past het beste bij het paard? Heeft het dier zelf voorkeur? En heel belangrijk, heeft hij ergens last van? Een leuke en zinnige vraag om eens goed naar te kijken.

In eerste instantie is deze Arabier niet zo spraakzaam. Hij is geen allemansvriend. Wel vriendelijk hoor, ook naar vreemden, maar in het algemeen wat terughoudend. Hij wil eerste eens zien wie hij voor zich heeft. Hij is naar zijn eigenaar toe wel erg gericht op contact. En vooral de samenwerking tussen hen beiden vindt hij belangrijk.

Hij is blij dat zijn eigenaar veel verschillende dingen met hem doet, hij houdt van deze speelse insteek. Vooral hard gaan vindt hij geweldig! Hij is dan (mentaal gezien) hartstikke fanatiek. Soms wil hij een beetje meer dan zijn lichaam aankan. Dan is hij de volgende dag een tikkeltje stijf. Hij laat duidelijk weten dat hij heel goed is ingereden. Het is een evenwichtig paard. Hij is snel, zegt hij en daar geniet hij van.

Hij geeft aan haken op de kiezen te hebben. Om deze reden vindt hij het hoofdstel met een eenvoudig trensje niet zo fijn. Hij laat me voelen dat hij aan het bit begint te trekken omdat het vanwege de haken niet lekker zit. Gelukkig blijkt bij navraag de tandarts op korte termijn al ingepland te zijn.

Mede door de tanden vindt dit paard bitloos en rijden met de barebackpad het prettigst om te rijden. Het liefst gaat hij met zijn eigenaar het bos in. Springen over boomstammen (ik krijg een beeld van een crossje) vindt hij ook geweldig. Dit paard is evenwichtig, vriendelijk, wakker en bovenal eerlijk.

Dan volgt er een beeld van een western-achtig zadel. De Arabier geeft aan dat dit zadel te hard is, het voelt aan alsof hij bij elke drafpas een tik in zijn rug krijgt. Daarnaast laat hij mij druk op zijn schoft voelen en hardheid aan de achterkant van het zadel, wat naar aanvoelt vlak voor zijn lendenen. Dit heeft niets met de rijkunst van de eigenaar te maken maar met de hardheid van het zadel.

Ik adviseer een zadelpasser te laten komen. En een gelpad is hoogstwaarschijnlijk al een goede oplossing. Dit gaat de eigenaar proberen. Ze had al het gevoel dat er iets niet klopte aan haar zadel in combinatie met het rijden. Het is fijn dat haar Arabier daar zelf ook duidelijkheid in kan geven. Dan kun je gerichter gaan zoeken.

0 Opmerkingen

YOUR CART

Wat vindt mijn paard van zijn zadel?

Laat een antwoord achter.

Auteur

Archieven