Casus: 'Het grote paard dat je makkelijk over het hoofd ziet'

Op een dag mag ik een reading doen met Willow, een robuuste koudbloed met een enorme wijsheid en een duidelijke spirituele functie in zijn leven. Gelukkig is hij bij de goede eigenaresse terecht gekomen. Zij heeft toen het paard een botbreuk kreeg ervoor gekozen om er alles aan te doen om Willow “te behouden”. Willow zelf heeft het over een botscheur, en “weet” best dat wanneer je wat beperkt bent in je bewegen, dit het einde van je leven betekent.

Maar het heeft zo moeten zijn dat de eigenaresse bij dit paard kwam en dit bijzondere paard bij haar. Ik ben haar leermeester”, is het eerste dat Willow zegt. Nu zou je kunnen denken, maar dat is toch altijd zo. Neen, dat is niet altijd zo. Niet ieder paard is een “Healing Horse”, zoals ik ze graag noem, niet ieder paard neemt zijn eigenaar me op een zielenreis, om tot een zo goed mogelijke bestemming te komen. Willow wel. Iets wat je misschien helemaal niet zou verwachten van een zo’n groot koudbloed paard. Willow laat me  uitgebreid zijn karakter zien. Hij is vriendelijk, eindeloos loyaal, een beetje eigenwijs, een harde werker en toch ook wat gesloten. Terwijl wij in gesprek zijn, voel ik zijn tomeloze liefde stromen.

En dat is precies wat zijn eigenaresse nodig heeft. Als zij maar goed kijkt! Want je moet goed naar Willow kijken, anders dan zie je hem niet (echt).

Zijn eigenaresse is wat bezorgd over hem, maar dat vindt Willow helemaal niet nodig. Hij laat me een eindeloos goede verzorging zien, en een slobber waar hij dol op is. Op dit moment zijn er geen rustige bosritjes, omdat de eigenaresse bang is dat ze hem te zwaar belast. Willow laat me de ‘lol’ voelen. Zijn manen in de wind en langs de bomen. “Ik draag haar, maar dat is niet erg”, kijk dan toch hoe sterk ik ben!  Ik voel zijn plezier.
Een beetje droog gevoel voor humor heeft hij, want nu we dan toch bezig zijn; zijn benen jeuken. Mijt. En het irriteert! Als er dan toch iets over de verzorging gezegd ‘moet’ worden, vraagt Willow mij aan zijn eigenaresse door te geven om de mijt te behandelen. “En kijk naar mij, met een open blik, niet met bezorgdheid, want het gaat goed met mij”, hoor ik tot slot. We eindigen met het beeld van een zeer tevreden en liefdevol paard. En ik ben stiekem een beetje verliefd. Wat een geweldig mooi dier. 

---